2008’de dünya genelinde yaklaşık 1 milyar 200 milyon cep telefonu ve 300 milyona yakın bilgisayarın satıldığını açıklayan BM Çevre Programı, elektronik çöplüğün dağ gibi büyüdüğüne dikkat çekiyor. 2020’ye kadar bu çöplerin, Çin’de 5 katına, G.Afrika ve Hindistan’da 2-4 katına çıkması bekleniyor. Her yıl sadece Çin’de 2.5 milyon tona yakın elektronik hurda oluşuyor.
Sevgili okuyucularımız, günümüzde “Yeniden Kazanım” (Re-cycling) giderek önem kazanıyor. Birçok madde kullanıldıktan sonra geriye dönüştürülebiliyor. Kağıt ve karton, cam ve porselen, pet şişeleri, plastik materyal, teneke ve alüminyum karışımlı kutular, çeşitli yağlar, yiyecek artıkları ve piller. Hepsi geri dönüşüm sisteminin içinde tekrar kullanılabiliyor. Son yıllardaki teknolojik ilerleme yeni ve kârlı bir atık türünü de gündeme getirdi: ELEKTRONİK ATIKLAR. Deutsche Welle Türkçe’de yayınlanan çarpıcı bir haberden hareketle konuyu enine boyuna masaya yatıralım…
Hayatımızı kolaylaştıran yeni bilişim ürünleri, cüzdanımızda sebep olacağı muazzam hafiflemenin yanı sıra; oluşturdukları zehirli atıklar sonucu çevre ve insan sağlığını ciddi oranda tehdit eder boyutlara ulaşmış durumda.
Avrupalı geri dönüşüm uzmanları, cep telefonunun şarj aletinden plastik gövdesine kadar her aksamını değerlendirdiklerini belirterek şunları dile getiriyorlar:
“- Telefonlar elektronik sinyaller gönderdikleri için yüksek teknoloji ve değerli maden içeriyor. Bakır, altın, gümüş, iridyum, kobalt gibi.
- Her elektronik cihazda bulunan bakırdan 1 ton elde etmek için maden ocaklarında tam bin ton taş ve kayanın işlenmesi gerekirken; aynı miktardaki bakır, 14 ton elektronik atıktan elde ediliyor.
- Eskiden altın ve gümüş maden ocaklarından çıkarılırdı. Bugünse bu ocakların yerini şehirlerdeki elekt-ronik atıklar aldı. Metalleri defalarca kullanmamız mümkün.
- 1 ton cep telefonu hurdasından 1 kilo gümüş ve 300 gram altın ayrıştırılıyor…”
